Wychowanie, które pachniało węglem

[current-page:title] - obraz

Kilka lat temu na placu kościoła pw. św. Apostołów Filipa i Jakuba w żorskim śródmieściu stanęła ławeczka, na której przysiadła śląska rodzina złożona z ojca, matki i dwójki dzieci. Rzeźba powstała na zlecenie ks. Stanisława Gańcorza, który w ten sposób chciał przypomnieć o wartości, jaką przedstawiają silne rodzinne więzi. Tymczasem naukowcy z Uniwersytetu Śląskiego pokazują, jak bardzo ta rodzina zmieniła się na przestrzeni ostatniego stulecia. Ma ona już niewiele wspólnego z dawnym, tradycyjnym wzorcem.
 
Trzeba się cofnąć do przełomu XIX i XX wieku, kiedy to nastąpił dynamiczny rozwój górnośląskiego górnictwa. Jak zauważa dr Grzegorz Odoj z Zakładu Teorii i Badań Antropologicznych Uniwersytetu Śląskiego, praca w przemyśle stwarzała określone normy zachowań, nawyki, postawy, kreując charakterystyczny styl życia.
 
 
Zapraszamy do lektury sprawozdania z wystąpienia dr Grzegorza Odoja na konferencji naukowej Węgiel – archetyp Górnego Śląska, która odbyła się pod koniec października 2017 roku w zabrzańskim Muzeum Górnictwa Węglowego: 
http://nettg.pl/news/146760/wychowanie-ktore-pachnialo-weglem.